Vertrekkersdag 2018

Zeilen, het magazine gemaakt door en voor zeilers, organiseert elk jaar een informele vertrekkersdag. Deze dag is bedoeld voor zeilers die daadwerkelijk voor langere tijd Nederland verlaten en met hun boot naar mooie bestemmingen zullen varen. Voornamelijk staat deze dag in het teken van kennismaken en ervaringen delen. We hebben drie mooie en leuke lezingen gezien/gehoord van zeilers die reeds terug zijn in Nederland van hun reis. Elke tip nemen wij altijd van harte aan. Gelukkig komen we er steeds meer achter dat wij ons al goed hebben voorbereid en dat we gereed zijn om te vertrekken. Het was een leuke dag en wellicht zien we velen van deze vertrekkers ergens terug op een mooie bestemming tijdens onze reis.

Na Kerstmis nog even naar Valencia

Voordat we met onze boot de grote wereldreis willen maken, willen we Singara opgetopt hebben met nieuwe apparatuur van Raymarine, een nieuw Rocna anker (40 kg), nieuwe Crewsaver lifejackets en nog veel meer. Aangezien het toch wel veel meer spullen waren dan gedacht, zijn we na de kerst met de auto naar Valencia gereden. Aangezien er in de tussentijd ook wat mensen aan onze boot hadden gewerkt (radarmast, watermaker) konden we gelijk het resultaat bekijken. Een lange autoreis voor een kort bezoek aan Valencia maar we zijn wel blij dat nu zo goed als alles aan boord is. Binnenkort zullen we de inventarislijst updaten met de nieuwe apparatuur.

Valencia to Ibiza

Het is nog een hoop oefenen met het editen van video’s maar hier toch al een video van onze reis van Valencia naar Ibiza die wij onlangs hebben gemaakt. Vergeet niet te abonneren op ons YouTube-kanaal en/of op onze site. Het is misschien nog wat vroeg om abonnee te worden maar hopelijk kunnen we in de toekomst veel meer van dit soort video’s laten zien die je natuurlijk niet wil missen  😉

Singara Inside

Om een goed beeld te geven van onze boot Singara, hebben we een nieuwe film gemaakt. Bekijk de film en vergeet niet ook abonnee te worden van ons YouTube-kanaal.

Singara is weer helemaal spik en span

In de week van Pasen zijn Ron en ik op vakantie geweest naar het eiland Sal van Kaapverdië. De keuze voor de vakantie komt onder andere doordat we waarschijnlijk tijdens onze wereldreis niet naar Kaapverdië gaan. Nu we Sal hebben bezocht, weten we dan ook zeker dat we deze eilandengroep niet aan zullen doen met onze boot. Voor een vakantie om helemaal niets te doen en te genieten van zon, zee en strand, is dit een leuke bestemming maar verder is hier niet veel te beleven.

 

Tijdens onze vakantie is Gerrit (van de Harmattan, waar wij mee samen hebben gezeild van Azoren naar Portugal) naar Valencia gevlogen. Daar is hij samen met zijn lieftallige Ellen aan boord gegaan van onze Singara. Samen zijn ze naar de nabij gelegen haven Pobla gevaren waar de mogelijkheid bestaat om de boot uit het water te halen en onderhoud te plegen aan de boot. Singara had in haar winterslaap een heel koraalrif onder zich gekregen. Toen Singara nog maar net op het droge stond, hebben Gerrit en Ellen dan ook snel Singara bevrijd van alle troep die op haar zat. De dagen erna heeft Gerrit van alles gedaan om Singara weer helemaal mooi te krijgen. Zo heeft hij onder andere, de schroef schoongemaakt, de afsluiters ingevet, de onderkant geschuurd, twee lagen primer en drie lagen antifouling aangebracht. Ook heeft hij nog de romp helemaal in de was gezet, daarna helemaal opgepoetst en nog wat overige klusjes gedaan.

 

Nadat Singara weer te water is gelaten, zijn Gerrit en Ellen teruggevaren naar de marina van Valencia waar Singara weer aan haar vertrouwde steiger ligt. Komende week gaan wij Singara weer zien en we zijn dan ook heel nieuwsgierig hoe mooi ze erbij ligt. Gerrit en Ellen, alvast bedankt voor jullie hulp!

 

Groetjes Ron en Ben

Een overtocht in de MED met het hondenweer uit Nederland

Een nieuwe ligplaats

Een jaar geleden hebben wij onze boot Singara overgevaren van Lefkas naar het plaatsje Messolonghi, gelegen in het zuid westen van het vaste land van Griekenland. Al snel kwamen we erachter dat we onze boot hier niet lang zouden laten liggen. Er speelden toen al wat problemen omtrent de milieuvergunning van de marina maar de ligging van het plaatsje zorgde er voornamelijk voor dat we ervoor kozen om in het vaarseizoen van 2016 de boot naar een andere plaats over te varen. We kregen via Gerrit (waar we destijds hebben meegezeild tijdens de oversteek Azoren-Portugal) de tip over de haven van Valencia. Dat Valencia qua vliegen gunstiger is en de haven makkelijk te bereiken is met de metro sprak ons gelijk aan om hierover na te denken. Het vaargebied wordt wel wat beperkter. De Ionische Zee met haar vele kleine eilanden en idyllische baaien, is en blijft naar onze mening de ideale omgeving om leuke en kleine tochten te maken. Vanuit Valencia ben je al snel minimaal een dag kwijt om naar de Balearen te varen om daar in leuke baaitjes te liggen en wat kleinere tochten te kunnen maken. Maar dit is voor ons geen probleem, af en toe een langere tocht maken vinden wij juist een mooie bezigheid. Na alles te hebben besproken, hebben we besloten om in 2016 onze boot over te zeilen naar Valencia.

Vooraf

Voordat we de overtocht gingen maken moesten er natuurlijk allerlei klusjes gedaan worden aan onze boot zoals nieuwe anti-foulling, checken van de zee afsluiters, smeren van de propellers, reparatie aan het zwemplateau en de stootstrip etc. etc. Hierover hadden we de hulp gevraagd van Jim die we in de haven van Messolonghi hebben leren kennen. Middels email werden we door Jim op de hoogte gehouden hoe hij alles aanpakte en hoe de klusjes steeds verder afkwamen. En wat is onze dank groot naar Jim. Niet alleen voor de dingen die we hem hebben gevraagd maar vooral om de spannende momenten op het einde. Zoals hierboven al is geschreven, speelden er al van alles omtrent de milieuvergunning. Dit was na een dik jaar nog steeds niet opgelost. Politie doet meerdere keren per dag controleren of er mensen aan het klussen zijn. We hoorden niets van de marina en ze bleven maar roepen dat alles goed komt zoals alles goed moet komen in Griekenland. We hadden een afspraak staan voor zaterdag 30 april 2016 om onze boot in het water te laten. Als we niet zelf hadden gebeld om deze afspraak te verzetten dan hadden we een groot probleem want juist dat weekend was het Orthodox Pasen en zou de marina een lang weekend dicht zijn. Gelukkig was daar Jim weer en hij heeft nog voordat wij in Griekenland waren, ervoor gezorgd dat onze boot klaar lag in het water. Ook had hij nog boodschappen laten komen zodat we meteen weg konden varen. Bij deze willen we dan ook nogmaals onze grote dank uitbrengen aan Jim die ons enorm heeft geholpen. Wat betreft de marina blijven we het jammer vinden dat je als klant zelf overal achteraan moet gaan. De marina is klein en heeft een gezellige sfeer dankzij de vaste ligplaatshouders. De faciliteiten die er zijn, zijn prima en de marineros zijn ontzettend vriendelijk. Het is de directie die van zich af laat weten waardoor misschien een leuke haven eindigt in een plek waar zeilers niet meer terug gaan komen.

Afscheid

Het was wederom een lange reis om van thuis naar de haven van Messolonghi te komen maar eenmaal laat in de avond te zijn aangekomen, lag Singara aan het einde van de pier ons op te wachten. Binnenin lagen al onze boodschappen van ons boodschappenlijstje die we per e-mail hadden doorgegeven aan Jim. De boot lag echt zo goed als klaar om te vertrekken, zelfs de genua was al door Jim gehesen. De volgende dag hebben we Singara nog even een flinke wasbeurt gegeven, een final check gedaan en de laatste dingetjes gedaan. In de avond nog even uiteten geweest met Jim en tevens afscheid van elkaar genomen. In de ochtend van zaterdag 30 april 2016 hebben we de trossen los gegooid en begon onze zeiltocht naar Valencia.

Messolonghi – Messina

Het eerste gedeelte van onze tocht begon goed. We hadden een mooi windje, zeiltjes waren uit en het zonnetje scheen. Niets mis mee maar helaas duurde dit niet lang. Eerst begon de wind weg te vallen waardoor we op de motor moesten gaan varen. Dit lijkt misschien rustig en comfortabel maar niets is minder waar. De golven waren wel al aanwezig waardoor we goed heen en weer werden geschud. Hierna kwam er toch weer wat wind maar vooral regen. De weg naar Messina werd een tocht met voornamelijk nattigheid en harde wind die ineens opkwam en ook zo weer weg was. De golven bleven en maakten alles oncomfortabel voor ons. Dit bij elkaar maakte het voor ons zwaarder dan we dachten. Niet alleen voor ons was het zwaar want blijkbaar hadden een aantal vogels het ook zwaar met dit onstuimige weer. We kregen bezoek van vier vogels die blijkbaar vermoeid waren en bij ons kwam uitrusten. Dit klinkt wellicht schattig, en is misschien ook wel even zo, maar voor deze vederige beestjes is een schip funest. Zij willen uitrusten zoals ze ook doen op het vaste land op bijvoorbeeld een boom. Echter wij varen door en hierdoor raakt een vogel zijn coördinatie kwijt. Ondanks de pogingen om ze water te geven en te voeren, gaven drie vogels het op en overleden aan boord. We hebben ze een eerbiedig zeemansgraf gegeven. Op maandag 2 mei 2016 zagen we na 2 dagen op zee de kust van Italië, de onderkant van de laars. Onze eerste doel kwam langzaamaan in zicht maar we moesten nog een heel stuk. Ongeveer 6 uur voordat we bij ons eerste doel zouden zijn, rond middernacht, moesten we even in overleg. We hadden veel tegenstroming en moesten hier tegenin op de motor. Met de brandstofmeter op een kwart was het de vraag of we dit gingen halen. We hebben in de tijd dat we Singara hebben nog nooit zover de brandstofmeter laten komen. Op zich zouden we het moeten halen maar de vraag bleef of de tegenstroming minder zou worden. Nadat we op de kaart hadden gekeken naar andere mogelijkheden hebben we toch besloten om door te gaan naar het punt dat we vooraf hadden bepaald. Gelukkig hebben we dit dan ook gedaan want in de ochtend van dinsdag 3 mei 2016 kwamen we dan eindelijk aan in Reggio Calabria.

Reggio Calabria

Het eerste wat we wilden gaan doen in Reggio Calabria was aanleggen bij het tankstation om diesel te tanken. Na wat wachten kwam er een Marinero ons helpen en zat Singara weer vol met diesel en water. Ook kwam er nog een Italiaanse taxichauffeur ons verse broodjes brengen, niet wetende wie deze rare man was. Nadat we weer gereed waren om verder te gaan, wilde we onze tocht vervolgen want het plaatsje en de marina zagen er vreselijk uit. Helaas bij het uitvaren van de haven werden de golven en de stroming ze hevig dat we genoodzaakt waren om terug te gaan en te gaan schuilen in de “o zo geweldige” marina. Dit was nog even een hele klus want de wind was zo sterk dat het moeilijk was om in de box te komen. Maar toen we eenmaal in de box lagen, waren we toch wel blij dat we even onze rust konden nemen en heerlijk in onze eigen kajuit konden slapen. Na een lange slaap hebben we ons opgefrist en werden we opgehaald door dezelfde taxichauffeur van diezelfde ochtend. We kregen beiden een kopie van een bladzijde uit de Pilot van Rod Heikel. Dit is een boek speciaal voor zeilers. Saverio, de taxichauffeur die geen woord engels spreekt, maakte met behulp van deze kopie duidelijk wat hij ons wilde zeggen. Het bleek namelijk dat Rod Heikel zelf al twee keer bij hem is geweest en ook over hem in zijn pilot heeft geschreven. Wanneer je in Reggio Calabria bent, dan moet je met Saverio mee en je even laten meeslepen in zijn leventje. Dat hebben we dus gedaan en als eerste kwamen we terecht in zijn garage. Stel je dus voor dat je een vreemde taxichauffeur, die je niet verstaat, ontmoet en je naar een garage brengt op een vage plek in een vreemde stad. Er werden twee plasticstoeltjes neergezet en we moesten gaan zitten en lekker relaxen. Toen begon dan ook het hele circus. Er werd een schuifdeur opengemaakt waardoor je uitzicht had op het strandje en de zee. Saverio kwam aanzetten met zelfgemaakte wijn en heerlijke Parmezaanse kaas en ham. Boven onze verwachting was de wijn echt heel lekker en met een stukje kaas erbij maakte dit tot een leuke ervaring. Natuurlijk wilde Saverio ook wel wat verdienen en we hebben dan ook wat wijn en kaas meegenomen. Van de wijn hebben we nog wat over maar de kaas was vrij snel op ondanks dat dit een flinke bonk was. Na deze proeverij heeft Saverio ons naar een restaurant gebracht waar we redelijk gegeten hebben en uiteindelijk bracht hij ons terug naar de boot. Tijdens de rit werd ons nog gevraagd wat voor croissant we wilden hebben in de ochtend zodat hij dit kon regelen. En ja wel, in de ochtend toen we nog in bed lagen hoorden we ineens dat er wat op onze boot werd gegooid. Ja… gegooid, dus niet neergelegd… onze broodjes. Saverio is dus echt een verhaal apart maar hierdoor werd de sombere haven en stad wel wat vrolijker. Woensdag 4 mei 2016 was het nog steeds slecht weer en dit hadden Peter en Myriam van SY Enjoyster ook in de gaten. Ook zij kwamen een dagje schuilen in de “o zo geweldige” marina. Nadat ook zij waren bijgekomen en wat klusjes hadden gedaan aan de boot, hebben we samen een leuke avond gehad. Zij kwamen van Valencia en waren onderweg naar de Ionische Zee, precies de tegenovergestelde route van ons. Ze hadden veel informatie over Valencia en hadden nog wat tips gegeven omtrent het zeilen en baaitjes die we eventueel konden bezoeken tijdens onze tocht. SY Enjoyster is een prachtige Oyster en men kan met hun meevaren aangezien zij ook charterreizen maken met hun boot. Mooie ruime hutten zijn beschikbaar voor de gasten die een eigen badkamer hebben en met de zeilervaring die Peter en Myriam hebben, zal het een mooie vakantie worden.

Straat van Messina – Sardinië

Donderdag 5 mei 2016 begon de dag met een heerlijk zonnetje en een iets minder krachtige wind dan de dagen daarvoor. Peter en Myriam vertrokken nadat ze hadden getankt richting het zuiden om zo naar Griekenland te kunnen zeilen. Wij vertrokken zelf aan de begin van de middag want dan konden wij met de stroom mee de straat van Messina uitvaren. Dit merkten we dan ook duidelijk aan de snelheidsmeter want we voeren 7 knopen op de motor met weinig toeren. Eenmaal de straat uit konden we de zeilen hijsen en koers zetten richting Sardinië. Het leek eindelijk allemaal wat beter te gaan, de zon scheen, een rustige zee en een mooie wind om te zeilen. Maar dit mocht ook weer niet lang duren. Zodra de zon verdween, werd ook de wind minder maar de zee weer onrustiger. Toch maar weer even de motor erbij om toch wat mijlen te maken. In de nacht kwam er gelukkig weer wat meer wind maar helaas werd dit later steeds meer en meer waardoor we de zeilen moesten reven. De regen maakte alles wederom nog wat beroerder maar helaas kun je niet even stoppen. Dus dan maar gewoon doorgaan met varen. Tijdens een controle van de afsluiters viel Ben ongelukkig op zijn achterste ondanks dat hij schoenen droeg dit keer. Een grote blauwe plek en flinke pijn is datgene wat hij eraan overhield maar gelukkig was er niets gebroken. Ron draaide gelukkig een langere dienst zodat de pijnstillers hun werk konden doen en Ben de pijn kon laten zakken. In de ochtend van zondag 8 mei 2016 was dan het volgende punt in zicht, Sardinië. Zodra we bereik hadden met onze mobiel, gingen we snel het internet op om te kijken naar de weersverwachting. De weersverwachting zag er niet beter uit dan het weer wat we de afgelopen dagen hadden gehad. Uiteindelijk leek het erop dat we twee opties hadden om naar de Balearen te gaan. De eerste optie was gelijk doorvaren naar de Balearen met een wind van 25 a 30 knopen bakstag, dus weer flinke wind maar wel van achteren. De tweede optie was om toch naar een marina in Sardinië te varen met het gevolg dat we daar minstens 5 dagen moesten wachten totdat de wind weer in onze rug zou zijn. Echter een weersverwachting van 5 dagen vooruit is erg twijfelachtig. Daarom besloten we dan ook om toch gelijk door te varen naar de Balearen en Sardinië in de toekomst te bezoeken. Een derde optie om langs de Oostkust van Sardinië onze reis naar het Noorden te vervolgen en door de Straat van Bonifacio te varen viel al snel af omdat de invloeden van de aankomende Mistral ook daar zijn sporen zou achterlaten.

Sardinië – Balearen

En zo lieten we Sardinië achter ons liggen en gingen we verder richting de Balearen. De wind werd zoals voorspeld steeds krachtiger. We hadden gerekend met een wind van ongeveer 30 knopen en de grootte van de zeilen dienovereenkomstig aangepast. Echter toen bleek dat de wind duidelijk nog sterker werd, moesten de zeilen al snel weer verder worden gereefd maar ondanks dat bleef de snelheid erin. In de eerste avond na Sardinië werd de wind zo krachtig dat we met twee kleine “theedoeken” nog steeds vooruit gingen met een snelheid van 8 a 9 knopen. Het was een flinke storm die ons van achter benaderden samen met flinke golven en diepe kuilen. Een bijkomende uitdaging bleek om ervoor te zorgen dat de boot niet sneller zou gaan dan haar rompsnelheid. Iets wat bij het ‘surfen’ op deze enorme kuilen gemakkelijk kan voorkomen. De boot zou dan met haar boeg in een volgende golf kunnen worden geduwd en haar onbestuurbaar maken. Het voordeel van deze storm was wel dat we snelheid hadden en de Balearen steeds sneller dichterbij kwamen. Helaas ging erbij het reven van het grootzeil iets mis. Het grootzeil was niet goed in de mast gegaan en kwam dubbel te zitten. Hierdoor moesten we uiteindelijk ervoor kiezen om het grootzeil naar binnen te doen, met als gevolg dat we, zo bleek later, het bovenste gedeelte van het grootzeil uit haar rail hebben getrokken. Ons bleef toen niets anders over dan verder te varen op slechts de genua. Na de tweede nacht tijdens de dienst van Ben kwam Mallorca dan ook in zicht tijdens zonsopgang. Een van de cruiseschepen van AIDA voeren ons voorbij. Deze was duidelijk te herkennen aangezien wij meerdere keren met deze rederij hebben gevaren. Tijdens de dienstwissel in deze ochtend moesten we weer overleggen wat we zouden gaan doen, aan wal gaan of verder varen.

Balearen – Valencia

In onze voorbereiding hadden we gedacht om aan wal te gaan op Ibiza of Mallorca om daar wat inkopen te doen en eventueel brandstof te tanken. Brandstof hadden we nog voldoende als dit nodig zou zijn echter de wind was nog steeds aanwezig waardoor we verder konden zeilen. Wat het eten en drinken betreft hadden we eigenlijk ook nog wel voldoende al was het vrij eenvoudig, nl. toast met tonijn, cornflakes en maaltijdvervangers. Ergens verlangden we ernaar om aan wal te gaan maar ook om naar ons einddoel te gaan. Het zou nog anderhalve dag varen zijn en dan zouden we in onze nieuwe haven kunnen liggen en verder kunnen genieten van onze vakantie. Beiden wilden we het liefst gelijk doorvaren aangezien we dit jaar nog de Balearen zullen bezoeken. Nadat we de weersverwachting hadden bekeken was de keuze snel gemaakt. Nog altijd dreigde een aankomend front uit het Westen met windsterkte Bft 6-7 in de komende twee dagen en zo nam Ron de dienst over en werd de koers richting Valencia gezet. Dit laatste stuk viel qua wind mee ten opzichte van wat we de laatste dagen hadden gehad. Het werd wel wat sportiever tijdens de laatste dag. In het begin hadden we veel tegenwind en moesten probeerden zo scherp mogelijk aan de wind dichterbij de kust te komen van het vaste land van Spanje. Scherp aan de wind varen konden we niet omdat het ons verstandiger leek om het grootzeil nog even te laten voor wat het was. Het was ons op dat moment niet zeker of en hoe het grootzeil naar beneden zou komen. Met alleen de genua haalde we net een hoek van 35 graden. Op de weersvoorspelling hadden we gezien dat de wind later op de dag zou draaien en dat we op halve wind de haven zouden bereiken. Gelukkig was dit ook het geval en zo konden we met een flinke wind en gereefde zeilen onze reis afmaken richting de haven van Valencia. En de haven kwam dan ook steeds dichterbij en ons verlangen naar onze nieuwe plek werd alsmaar groter. Het strand van Valencia was aan stuurboordzijde al duidelijk te zien en tevens de ingang van de haven die voor ons lag. Het moment om de motor alvast aan te zetten en de genua naar binnen te halen. Uiteraard moest er op het einde nog wat gebeuren want anders zou het weer te gemakkelijk zijn. Bij het inrollen van de genua kwamen we erachter dat de lijn dubbel zat op de katrol. Deze zat zo vast dat we de genua niet naar binnen kregen. Net voor de ingang van de haven hebben we gezamenlijk de lijn uit de katrol gehaald en snel het zeil alsnog naar binnen gehaald. We keken elkaar aan en dachten beiden dat dit er ook nog wel bij kon. Ron riep de haven op via de marifoon waarop we het verzoek kregen om naar de welkomspier te varen en daar ons in te melden. Een paar minuten later waren we bij deze pier en zetten we voet aan wal met onze zeebenen. We hadden het gehaald, Valencia!!!

 

Als laatste

Nadat we alles hadden geregeld bij de welkomspier en Singara in haar nieuwe box lag, konden we terugkijken op een bijzondere tocht. Vooraf hadden we al gedacht dat dit zwaar zou zijn maar met het hondenweer van Nederland varen op de Middellandse Zee maakte alles wel wat vermoeiender. Volgens de pilot van Rod Heikel zou dit een ideale maand zijn om deze tocht te varen. Echter dit bleek dit jaar niet zo te zijn. Overal in Europa zag je dat het weer in Europa zich vreemd gedroeg en dit was dan ook te merken tijdens onze tocht. De kleine problemen die we hadden met de zeilen hebben we later makkelijk zelf op kunnen lossen. Het niet aan wal gaan, op de plekken die we vooraf hadden gepland, en het doorvaren naar onze eindbestemming was voor ons de juiste keuze. Maar er was natuurlijk ook een aantal zaken die positief waren. Dit was onze eerste grote tocht met ons tweeën en dat ging meer dan goed. Beiden hebben we geen last gehad van zeeziekte waar we vroeger weleens bang voor waren. Koken ging beter dan verwacht en we hebben toch kunnen genieten van lekkere warme maaltijden. En een groot pluspunt waren de vele en lange bezoeken die we kregen van dolfijnen. Soms hebben deze geweldige dieren wel uren met ons meegezwommen wat ervoor zorgde dat we weer wat positieve energie kregen. We zijn blij dat we sommige plaatsten voorbij zijn gevaren en eerder in Valencia waren dan gepland. Zo hadden we nog wat extra dagen voor wat klusjes, schoonmaken van de boot en ontspanning. Zoals de titel van dit blog, het was een overtocht met het hondenweer uit Nederland.

Ron en Ben

 

« 1 van 2 »

Vernieuwde Site

Vanaf vandaag is onze nieuwe site online. De complete lay-out is veranderd en ons blog is nu direct te lezen zonder dat men eerst naar een andere pagina wordt gestuurd. Voor onze internationale vrienden en kennissen is het nu ook mogelijk om de pagina te vertalen middels Google Translate onderaan de pagina. Natuurlijk blijft dit een vertaler maar hierdoor kan bijna iedereen onze verhalen volgen. Zoals gezegd is ons blog verplaatst. De meest bijzondere posts zijn mee verhuisd maar er zijn een hoop verwijderd. In de toekomst komen genoeg nieuwe posts dus ons blog raakt wel weer wat voller 🙂